U slučaju požara, prvo se spasavaju slike vođa, a onda porodica: 24 bizarna zakona u Severnoj Koreji koji bude nevericu u ljudima

Severna Koreja, poznata kao jedna od najzatvorenijih i najizolovanijih država na svetu, funkcioniše prema pravilima koja su ostatku sveta često neshvatljiva.

Priče prebeglih i retki uvidi stranih posetilaca oslikavaju društvo u kojem je i najmanji otklon od propisane norme potencijalno smrtonosan.

Zakoni i pravila, od trivijalnih do brutalnih, služe istoj svrsi: održavanju apsolutne moći režima potpunim uništenjem ljudske individualnosti. Dok se spoljašnjem svetu prikazuje slika vojne moći i jedinstva, stvarnost za 25 miliona Severnokorejaca je život u kojem i najmanji lični izbor može biti pitanje života i smrti.

U nastavku saznajte koji su to zakoni koji u ljudima bude nevericu

1. Idolizovanje vođe

U svakom domu, kancelariji i javnoj zgradi obavezno je postavljanje portreta Kim Il-sunga i Kim Džong-ila. Ovi se portreti moraju održavati besprekorno čistima, za šta se koristi posebna krpa koja se ne sme upotrebljavati ni za šta drugo. Prašina na portretu smatra se teškom uvredom.

2. Vožnja automobila

Privatno vlasništvo automobila za obične građane praktično ne postoji. Većina vozila pripada državi, vojsci ili najvišim zvaničnicima. Glavno prevozno sredstvo za većinu stanovništva ostaju javni prevoz i bicikli, kojima je u nekim razdobljima ženama bilo zabranjeno da upravljaju.

3. Alkohol

Konzumacija alkohola je dopuštena, no strogo je zabranjena tokom službenih razdoblja žalosti, poput godišnjica smrti bivših vođa. Kršenje ovog pravila može dovesti do teških kazni.

4. Smejanje

Tokom jedanaest dana žalosti za Kim Džong-ilom, građanima je zakonom bilo zabranjeno da se smeju, piju alkohol ili na bilo koji drugi način pokazuju znakove sreće. Ovo pravilo ilustruje do koje mere režim kontroliše čak i iskazivanje emocija.

5. Plesanje

Spontani ples uz zapadnjačku muziku smatra se "kapitalističkom dekadencijom" i strogo je kažnjiv. Ples je dopušten isključivo u organizovanim, masovnim i koreografisanim državnim proslavama koje slave režim.

6. Izbori

Oni su u Severnoj Koreji obavezni za sve starije od 17 godina, a odaziv je redovno gotovo sto posto. Na glasačkom listiću nalazi se samo jedno ime, a glasanje služi kao metoda popisa stanovništva i provere lojalnosti. Odlazak iza paravana kako bi se precrtalo ime smatra se činom izdaje.

7. Vikendi

Subota je u pravilu radni dan ili dan rezervisan za "dobrovoljni" rad i političku edukaciju. Nedelja je jedini slobodan dan, no često se koristi za organizovane kolektivne aktivnosti poput čišćenja ulica.

8. Međunarodni pozivi

Običnim građanima strogo je zabranjeno uspostavljanje međunarodnih poziva. Korišćenje prokrijumčarenih kineskih mobilnih telefona u blizini granice za komunikaciju s spoljašnjim svetom smatra se teškim zločinom koji može rezultirati slanjem u logor ili čak smrtnom kaznom. Jedan je fabrički šef javno pogubljen jer je instalirao 13 telefona za pozive u inostranstvo.

9. Sport

Severna Koreja poznata je po tome što je navodno uvela vlastita pravila u košarci, gde zakucavanje vredi tri boda, a promašeno slobodno bacanje oduzima bod. Sportisti koji ne ostvare očekivane rezultate na međunarodnim takmičenjima mogu biti podvrgnuti javnoj kritici ili kaznama.

10. Odeća

Plave farmerke zabranjene su kao simbol američkog imperijalizma. Posebne patrole mladih, poznate kao "Gyuchaldae", proveravaju nose li građani odeću koja je prekratka, preuska ili na bilo koji način "zapadnjačka". Čak je i britanski baštovan Alan Tičmarš cenzurisan na državnoj televiziji tako što su mu zamutili farmerke.

11. Frizure

Postoji službeni spisak od otprilike 15 do 28 odobrenih frizura za muškarce i žene. Bojenje kose, duga kosa kod muškaraca ili bilo kakav stil koji se smatra "buntovničkim" strogo je zabranjen i kažnjiv.

12. Ženska odeća

Ženama je u Severnoj Koreji decenijama bilo strogo zabranjeno nošenje pantalona u javnosti, jer se takva odeća smatrala nesocijalističkom i neprikladnom za žene. 

Umesto toga, propisane su suknje koje su obavezno morale da pokrivaju kolena kako bi se održali standardi skromnosti. Iako su se pod uticajem vremena neka od tih pravila donekle ublažila, režim i dalje sprovodi strogu kontrolu nad ženskim odevanjem. Nošenje kratkih pantalona, helanki ili bilo koje druge odeće koja se proceni kao "neprimerena" ili pod uticajem zapadnjačke kulture i dalje se redovno kažnjava, često kroz javno sramoćenje ili prisilni rad.

13. Bikini

Nošenje bikinija na javnim plažama u Severnoj Koreji smatra se činom krajnje nepristojnosti i strogo je zabranjeno zakonom. Od žena se zahteva da se pridržavaju konzervativnih normi odevanja čak i tokom odmora uz more, što podrazumeva isključivo skromnije, jednodelne kupaće kostime koji ne otkrivaju previše tela.

Svaki pokušaj nošenja modernijeg ili oskudnijeg kupaćeg kostima, koji se povezuje sa zapadnjačkim uticajima, podložan je sankcijama i javnoj osudi, jer država propisuje čednost kao obavezni standard ponašanja na svim javnim površinama.

14. Putovanja

Građani ne mogu slobodno putovati unutar zemlje. Za odlazak iz jednog grada u drugi potrebna je službena dozvola. Pokušaj bekstva iz zemlje smatra se jednim od najtežih zločina, a kazne uključuju prisilni rad ili smrt.

15. Kontrola (Inminban)

Celo društvo organizovano je u "Inminbane" ili susedske jedinice. Vođa svake jedinice, obično žena srednjih godina, ima pravo nenajavljeno da ulazi u stanove, proverava čistoću portreta vođa i prijavljuje bilo kakve sumnjive aktivnosti.

16. Internet

Pristup globalnom internetu ograničen je na šačicu najviše elite. Većina stanovništva može da koristi samo nacionalni intranet zvan "Kwangmyong", koji sadrži nekoliko stotina cenzurisanih stranica s propagandom, vestima i obrazovnim materijalima.

17. Zanimanja

Država dodeljuje posao svakom pojedincu nakon završetka školovanja. Izbor karijere ne zavisi od ličnih želja, već o potrebama režima i porodičnom statusu definisanom sistemom "Songbun", koji klasifikuje građane prema lojalnosti njihovih predaka.

18. Stanovi

Oni se ne kupuju, već ih dodeljuje država. Lokacija i kvalitet stana zavise od društvenog ranga i lojalnosti. Česta isključenja struje normalna su pojava, čak i u glavnom gradu Pjongjangu.

19. Privatnost

Ona u zapadnom smislu te reči ne postoji. Država nadzire telefonske razgovore, prati kretanje i podstiče građane da prijavljuju jedni druge. Sistem je osmišljen tako da niko nikome ne može verovati.

20. Muzika i filmovi

Prema novom zakonu o "eliminaciji reakcionarne misli", gledanje južnokorejskih ili zapadnih filmova i slušanje K-popa smatra se teškim zločinom. Za distribuciju takvih materijala propisana je čak i smrtna kazna, a oni koji budu uhvaćeni kako gledaju mogu završiti u logoru na 15 godina.

21. Biblija

Posedovanje Biblije je ilegalno. Religija se smatra pretnjom državnoj ideologiji, a hrišćani su jedna od najprogonjenijih grupa. Veruje se da se desetine hiljada hrišćana nalaze u logorima zbog svoje vere.

22. Isto ime

Građanima je zabranjeno da nose isto ime kao trenutni vođa. Oni koji su se zvali Kim Džong Un pre njegovog dolaska na vlast bili su prisiljeni da promene ime.

23. Koncentracioni logori (Kwan-li-so)

Severna Koreja upravlja mrežom političkih logora u kojima se, prema procenama Ujedinjenih nacija, nalazi između 80.000 i 120.000 zatvorenika. U logorima vlada sistem kolektivne kazne, što znači da se zbog zločina jedne osobe u logor šalje cela porodica, uključujući tri generacije. Zatvorenici su podvrgnuti prisilnom radu, mučenju i izgladnjivanju, a stopa smrtnosti je izuzetno visoka.

24. Požar

U slučaju požara, zakonska i moralna obaveza građana je da prvo spasu portrete vođa pre vlastite imovine ili čak članova porodice.

Stil/Net.hr