U Pećkoj patrijaršiji

Čudesa nad grobom srpskog arhiepiskopa Save II: Njegove mošti i danas isceljuju!

On se zaputio stopama svog strica, prvog srpskog arhiepiskopa svetitelja Save, čije je ime uzeo i zamonašio se u Hilandaru
Vesti 21.10.2015. - 11:23h Autor: Kurir
Foto: Wikipedia

Sin Stefana Prvovenčanog Predislav zaputio se stopama svog strica i zamonašio se u Hilandaru, a od 1264. do 1271. bio je srpski arhiepiskop.

 

Dok su prva tri sina Stefana Prvovenčanog, Radoslav, Vladislav i Uroš jedan za drugim kao kraljevi vladali Srbijom, četvrti Predislav „od mladosti ne prionu ni za jednu zemaljsku slavu“, što znači da od mladosti nije pokazivao interesovanje za ovozemaljske počasti. Umesto toga, zaputio se stopama svog strica, prvog srpskog arhiepiskopa svetitelja Save, čije je ime uzeo i zamonašio se u Hilandaru.

 

Čudesa nad grobom

 

Kao hilandarski monah izabran je za episkopa humskog. Sedište episkopije preselio je iz Stona u Crkvu Svetog Petra na Limu.

 

Za arhiepiskopa srpskog Sava II izabran je 1264. godine i na čelu Srpske crkve ostao je narednih sedam godina, sve do smrti u Peći 1271.

 

Za njegove mošti životopisci kažu da „leže u grobnici u Pećkoj patrijaršiji, da isceljuju, da iz njih izlazi miris koji osvećuje vazduh i da se nad njima događaju mnoga čudesa“. Lik ovog svetitelja sačuvan je na freskama u Studenici, Arilju, Sopoćanima i Oraovici. U Pećkoj patrijaršiji iznad njegove grobnice nalazi se predstava njegovog uspenja. Srpska crkva proslavlja ga 21. februara.

 

Plač Majke Božije na ikoni: Niko ne plače kad je dobro!

 

Ne zna se odakle je rodom, kao ni gde se zamonašio srpski arhiepiskop Jakov, koji je za kormilo Srpske crkve stao 1286. godine, i na tom položaju ostao do smrti šest godina kasnije. Ostalo je, međutim, dovoljno podataka o njegovom radu na podizanju i obnovi crkava, a naročitu brigu pokazivao je za Studenicu.

 

Arhiepiskop Jakov je oko 1290. godine premestio sedište Srpske crkve iz Žiče u Peć. Oreol svetiteljstva zaslužio je čistotom svoje vere i hrišćanske ljubavi, a njegovi životopisci beleže da su ga krasili „krotkost, smirenost i dobročinstvo“. Njegov lik nalazi se na fresci u manastiru Orahovica kod Podravske Slatine, u Hrvatskoj.
Crkva ga proslavlja 16. februara.

 

Jevstatije II

 

Arhiepiskopa Jakova nasledio je početkom 1292. godine na tronu Srpske pravoslavne crkve arhiepiskop Jevstatije II. Za vreme njegovog upravljanja ustanovljene su nove episkopije - zvečanska, lipljanska, limska i skopska. Veoma je značajna uloga ovog arhiepiskopa u izmirenju kralja Milutina s Vizantijom. A kad se Milutin sukobio s Dubrovnikom, Jevstatije je putovao u Primorje i tražio od Dubrovčana da pošalju izaslanstvo radi pregovora. Na čelu Srpske crkve proveo je 17 godina, i za to vreme posebno se starao o crkvama i manastirima, a obnovio je Žiču. Umro je 1309. godine i vrlo brzo su počeli da ga slave kao sveca. Srpska pravoslavna crkva proslavlja ga 29. avgusta.

 

Još jedno čudo u Ostrogu: Dokaz da Sveti Vasilije čuva vernike! (FOTO)

 

Pratite Stil magazin na facebook:
https://www.facebook.com/Stil.kurir.rs

Razmena sadržaja

Inicijalizacija u toku...