Bila je udovica norveškog porekla koja je u Americi tražila novog muža putem bračnih oglasa. Muškarci koji su se odazivali na njene pozive dolazili su na njenu farmu, a neki od njih nikada se nisu vratili kući. Kada je 1908. godine njena kuća izgorela do temelja, istraga je otkrila jezivu tajnu, ali i misteriju koja do danas nije dobila konačan odgovor.
Žena koja je tražila muža, a iza sebe ostavljala nestanke
Krajem 19. i početkom 20. veka, u vreme kada su bračni oglasi predstavljali jedan od načina za upoznavanje budućeg supružnika, jedna žena iz malog grada La Porte u američkoj saveznoj državi Indijani privlačila je pažnju muškaraca koji su tragali za novim početkom. Zvala se Bel Ganis, a njeno ime kasnije će postati povezano sa jednim od najpoznatijih nerešenih slučajeva u američkoj kriminalističkoj istoriji.
Rođena je 1859. godine u Norveškoj, pod imenom Brinhild Paulsdater Storset, a kao mlada žena emigrirala je u Sjedinjene Američke Države. Tamo je izgradila život koji je spolja delovao kao priča o doseljeničkom uspehu, porodica, imovina i farma. Međutim, nakon niza smrti i nestanaka ljudi povezanih s njom, taj privid počeo je da se urušava.
Smrt supruga i početak sumnji
Pre nego što je postala poznata po muškarcima koji su nestajali sa njene farme, Bel je već bila povezana sa nekoliko smrti koje su izazivale pitanja. Njen prvi suprug, Mads Sorenson, preminuo je 1900. godine. Jedan lekar sumnjao je na trovanje strihninom, dok je drugi smatrao da je smrt nastupila prirodnim putem. Bel je dobila novac od polise životnog osiguranja, ali protiv nje u tom slučaju nije podignuta optužnica za ubistvo.
Dve godine kasnije udala se za Petera Ganisa, farmera koji je umro iste godine. Prema Belinom objašnjenju, zadobio je smrtonosnu povredu glave kada mu je na glavu pala mašina za mlevenje mesa. Ni njegova smrt nije dovela do sudskog postupka protiv nje. Ipak, kada su kasnije otkriveni posmrtni ostaci na njenom imanju, ove ranije smrti ponovo su dospele u središte pažnje istražitelja. Okolnosti smrti oba supruga ostale su predmet istorijskih rasprava.
Bračni oglasi koji su vodili u nepoznato
Nakon smrti drugog supruga, Bel je živela na farmi u La Portu, gde je počela da objavljuje oglase tražeći muškarca za brak.
U njima se predstavljala kao udovica koja poseduje imanje i želi partnera s kojim bi izgradila zajednički život. Potencijalnim udvaračima često je bilo važno da imaju novac ili imovinu.
Jedan od muškaraca koji su se odazvali bio je Endru Helgelien, farmer iz Južne Dakote norveškog porekla. Došao je u La Porto početkom 1908. godine, nakon što je stupio u kontakt sa Bel. Prema istorijskom prikazu lokalnog muzeja, nakon što je podigao novac iz banke i proveo neko vreme sa njom, nestao je. Bel je njegovom bratu Asleu rekla da je otišao, ali to objašnjenje nije bilo dovoljno da otkloni sumnje.
Asle je nastavio da traži brata, a njegovo insistiranje da se slučaj istraži pokazalo se presudnim. Njegov dolazak u La Porto i pitanja o Endruovoj sudbini prethodili su otkriću koje će čitavu zemlju ostaviti u šoku.
Farma na kojoj su pronađena ljudska tela
U ranim jutarnjim satima 28. aprila 1908. godine, kuća Bel Ganis zahvaćena je požarom. Kada su vatrogasci i meštani stigli, zatekli su zgarište. U ruševinama su pronađena tela troje dece i tela žene bez glave. Pretpostavljalo se da je žena Bel, ali identitet nije mogao biti pouzdano potvrđen.
Dok se još pokušavalo utvrditi šta se dogodilo, Asle Helgelien stigao je na farmu u potrazi za nestalim bratom. Ubrzo su on i drugi ljudi počeli da kopaju po imanju. Pronašli su Endruove posmrtne ostatke, a zatim su usledila i druga otkrića.
Istražitelji su na imanju pronašli ostatke najmanje trinaest drugih osoba, prema prikazu Istorijskog muzeja okruga La Porte. Norveška enciklopedija navodi da su otkriveni posmrtni ostaci više muškaraca i žena, kao i brojne koštane fragmente za koje se pretpostavljalo da potiču od ukupno 30 do 40 ljudi.
Kako su muškarci nestajali?
Prema iskazima i dokazima razmatranim tokom istrage, Bel je muškarce privlačila obećanjem braka i zajedničkog života na njenom imanju. Neki su dolazili iz udaljenih mesta, nakon što bi se sa njom dopisivali. U pojedinim slučajevima donosili su novac koji su prethodno podigli iz banke ili dobili prodajom imovine.
Posmrtni ostaci pronađeni na farmi povezivani su sa muškarcima koji su nestali nakon što su stupili u kontakt sa njom. Među njima je bila i njena usvojena ćerka Dženi, za koju je Bel ranije govorila da je otišla u Kaliforniju na školovanje. Takvi slučajevi pojačavali su sumnju da nestanci nisu bili slučajni.
Ipak, slučaj je od početka bio praćen senzacionalističkim novinskim izveštajima, protivrečnim svedočenjima i nepotvrđenim pričama o mogućim saučesnicima.
Rej Lamfer: saučesnik ili žrtva okolnosti?
Jedna od ključnih figura u istrazi bio je Rej Lamfer, radnik na farmi koji je ranije radio za Bel. Prema istorijskom prikazu muzeja, nadao se da će se njome oženiti, a nakon dolaska Endrua Helgeliena postao je ljubomoran.
Posle požara Lamfer je uhapšen zbog sumnje da je podmetnuo vatru i učestvovao u ubistvima. Međutim, na suđenju u novembru 1908. godine proglašen je krivim za podmetanje požara, ali ne i za ubistvo Bel i njene dece. Njegova osuđujuća presuda za požar nije dokaz da je bio saučesnik u svim zločinima koji su se pripisivali vlasnici farme.
Njegova uloga ostala je predmet rasprava, naročito zbog nejasnoća u vezi sa identitetom žene čije je telo pronađeno u ruševinama. Da je telo zaista pripadalo Bel, mnoge teorije o njenom bekstvu bile bi ozbiljno dovedene u pitanje.
Da li je ona zaista poginula u požaru?
Ovo je pitanje koje je slučaj pretvorilo iz priče o sumnjivim ubistvima u jednu od najpoznatijih kriminalističkih misterija tog vremena.
Telo žene pronađeno u zgarištu nije imalo glavu. Zbog toga nije bilo moguće izvršiti pouzdanu identifikaciju. Istražitelji su razmatrali druge tragove, uključujući stomatološke nalaze, ali sumnje nisu potpuno nestale.
Pojavila se teorija da je Bel podmetnula požar i pobegla, ostavljajući telo druge žene kako bi svi poverovali da je mrtva. U narednim mesecima novine su objavljivale navodna svedočenja ljudi koji su tvrdili da su je videli nakon požara. Međutim, takva svedočenja nisu pružila konačan dokaz da je preživela. Druga mogućnost jeste da je zaista poginula u požaru, zajedno sa decom.
Šta se dogodilo sa Bel Ganis?
Nakon požara, Bel Ganis nikada nije pronađena živa niti je njena smrt potvrđena na način koji bi otklonio sve sumnje. Tokom godina pojavile su se brojne priče o njenom mogućem bekstvu, novom identitetu i životu daleko od Indijane. Nijedna od tih teorija nije pružila konačan, opšteprihvaćen odgovor.
Danas se Bel pamti kao jedna od najzloglasnijih žena povezanih sa američkim slučajevima serijskih ubistava s početka 20. veka. Njena priča, međutim, nije samo priča o osumnjičenoj ubici. Ona je i primer kako se istorijska činjenica, policijska sumnja i senzacionalistički novinski izveštaji mogu isprepletati toliko da je teško razdvojiti ono što se zaista dogodilo od onoga što je ostalo na nivou pretpostavke.
Najveća misterija nije samo koliko je ljudi stradalo na njenoj farmi, već i da li je žena za koju se verovalo da je poginula u požaru zaista bila Bel Ganis. Više od jednog veka kasnije, to pitanje i dalje nema konačan odgovor.
